"
En bij die fysieke handelingen om "baas" te blijven boven je hond hoorden ook constant commando's geven bij.
Ten alle tijden je hond onder commando houden.
"
Nee joh. Wéér dat overtrekken en overdrijven.
Ik woon in een VvE. Gallerij; aan de voet (moet daar is de afspraak), trap af aan de voet, laatste trap; zitten en wachten tot ik beneden ben en kan zien wat er om de hoek gebeurd.
Dan staan we in het kleine bos. Ze loopt 4 meter aan de voet tot het punt waar ik goed overzicht heb en kan zien of er kinderen spelen of honden lopen die bang zijn of hondagressief zijn. In dat geval blijft ze aan de voet, anders krijgt ze het commando dat ze haargoddelijke gang mag gaan.
Dan komen we bij het stukje waar ze mag poepen en daarmee geen overlast veroorzaakt; krijgt ze het commando te gaan poepen en plassen terwijl ik rustig wacht (en op haar en de omgeving let) tot zij klaar is. het voordeel van daar haar ding doen is dat we niet het risico lopen dat ze het later op de stoep doet. Vervolgens loopt ze vrij (als dat kan) door tot we het bosje uit zijn.
Daar moet ze wachten tot ik de situatie kan overzien en mag ze op de stoep (dus ja, commando) voor me uitlopen naar het volgende bosje, zo'n 40 meter verder waar ze, als dat kan, weer vrij mag.
Vlak voor ze dat bosje doorkruist heeft moet ze strak aan de voet want dan komen we bij een drukke weg die we moeten oversteken. Officieel 50 km weg maar velen rijden harder en het is op dat punt niet goed overzichtelijk voor de bestuurders. Zitten en wachten dus. Op commando oversteken aan de voet. Daar kan ik kiezen uit een rustige weg of een fietspad. Op het fietspad mag ze vrij als er geen fietsers zijn, op de weg (die ik kies als het fietspad druk is) moet ze aan de voet. Is denk ik 60 meter. Dan zijn we bij het grote uitgestrekte losloopgebied en kan ze uren loslopen maar ze wordt oud dus 1 tot max 1,5 uur is zat. De terugweg kan op verschillende manieren. Als ze moe is neem ik de kortste weg maar dan gaan we iets meer door een woonwijk waar ze dus aan de voet moet. Liever loop ik dus dezelfde weg terug.
Dat is de normale routine maar we gaan ook vaak naar andere gebieden, dichtbij of tot op een uur rijden. Ze vindt autorijden geweldig dus dat is geen probleem.
Thuis doen we spelletjes in de achtertuin (die is lekker groot; half voetbalveld) zoals balletjes gooien, frisbee, spelen met een bal of ballon, dansen of spelen met de honden van buren.
In huis denkspelletjes, zoekspelletjes en trucjes. Zijn ook 'commando's' maar ze vindt het geweldig en wordt er blij van. Het grootste gedeelte van de dag ligt ze echter te soezen als een kat. Liefst dicht tegen één van ons aan. Af en toe lekker knagen aan een bot tussendoor.
Vertel eens: Geef ik continu commando's? Nee toch? Gewoon als het moet of juist om haar te plezieren.
Terwijl ik dit stukje typte gaf ze aan dat er iets was... beetje rond lopen, beetje piepen, mij aan komen kijken. Dat kan van alles zijn. Meestal heeft ze dan iets gehoord. Ze liep naar de gangdeur. "Oké.. zullen we gaan kijken?" zeg ik en ze is weer stuiterbal (opspringen, trappelen met haar voorpootjes, enthousiast piepen). We lopen naar de voordeur en ze krijgt het commando 'sit' zodat ik kan kijken of er iemand op de galerij loopt. Niemand. Dus ik zeg "Ga maar kijken". Ze rent de galerij op, kijkt op een paar plekken naar beneden en komt rustig terug gelopen. Soms komt één van mijn kinderen dan thuis. Ik denk dat het nu de honden van buren waren die in de voortuin hebben gelopen.
Hier vraagt ze mij, op haar manier, dus of ze even op de galerij mag gaan kijken wat ze hoorde. Doe ik dan gewoon.